Pozbywanie się rzeczy – jak i po co?

<

p>Gdy zamieszkałem sam zacząłem zauważać, że wiele rzeczy jakie przeniosłem do nowego mieszkania przy przeprowadzce nie jest wogóle używanych. Zajmują tylko miejsce w szafie, kącie, pod łóżkiem i jedyne co z tego mam to to, że muszę je ciągle przekładać i wycierać. Dodatkowo gdy chcę znaleźć coś ważnego robię to dłużej bo muszę się przez to wszytko przegrzebać. Tracę przez nie czas!

<

p>

Nie chcę tracić czasu przez rzeczy

<

p>Postanowiłem coś z tym zrobić.

<

p>Co kilka dni przez ostatnie 4 tygodnie wybierałem jedno miejsce w mieszkaniu (np. szafa, komoda, łazienka, kuchnia). Wyciągałem z niej wszytko i grupowałem na:

<

p>

• rzeczy jakich nie użyłem w ciągu ostatniego roku;
• rzeczy jakich nie użyłem w ciągu ostatniego miesiąca;
• rzeczy których używam regularnie.

Pierwsza grupa była dzielona na to co mogę sprzedać, co oddać komuś, a co wyrzucić. Efektem tej selekcji mam teraz w jednym miejscu zebrane rzeczy które idą już nie długo na allegro.

Druga grupa była najtrudniejsza do oceny. Starałem się większość przedmiotów z niej przenieść do grupy pierwszej.
Grupa trzecia najczęściej też wymagała przebrania i znów starałem się jak najwięcej rzeczy odrzucić.

Następnie z rzeczami jakie wybrałem do zostania powtórzyłem proces selekcji i znów odsiałem rzeczy najbardziej zbędne.

Nie miałem żadnej złotej zasady podziału choć w trakcie tego czytałem kilka artykułów na temat polecanej metodyki takich selekcji. Kierowałem się zdrowym rozsądkiem i w ten sposób uznałem wyniki podobne do tych co opisane w czytanych przeze mnie tekstach czyli, że ok 70% rzeczy w moim domu jest mi zbędne i mogę się ich pozbyć, z kolei uświadomiłem sobie, że kilku rzeczy mi brakuje (więc wpisałem je na listę do przemyślenia)

Dodatkowo każdą rzecz jaką pozostawiłem zapisałem na liście rzeczy jakie mam.
Pomaga mi to po pierwsze mieć świadomość jak dużo rzeczy posiadam (zdziwilibyście się gdybyście zaczęli robić taki spis jakiego rzędu wychodzi na początku liczba), a po drugie pozwala mi lepiej zorientować się ile mi jeszcze brakuje do mojego postanowienia noworocznego (o tym niżej)

Co przez to zyskałem?

• mam porządek w szafach i półkach. Nie mam powciskanych przedmiotów na szafki wiszące w kuchni, nie mam nic pod łóżkiem więc mogę łatwo zetrzeć brud spod niego. Inaczej mówiąc mam porządek;
• mogę łatwo odnaleźć to czego potrzebuję w danej chwili. Mam mniej rzeczy więc wiem dokładnie gdzie każda się znajduje;
• mam świadomość tego jakie przedmioty posiadam. Mam też świadomość czego mi brakuje;
• sprzątanie zajmuje mi o wiele mniej czasu;
• ze sprzedanych rzeczy uzbiera się prawdopodobnie niemała kwota, która do tej pory była nie do ruszenia w „rzeczach”.

To nie koniec

Myślę jednak, że mimo tak dużej ilości rzeczy jakich się pozbyłem nadal mogę tą ilość zmniejszyć więc postanowiłem wprowadzić postanowienie „noworoczne” (a propos postanowień noworocznych będzie jeszcze okazja napisać w tym roku).
Za 4 miesiące chcę móc napisać na tym blogu wpis „Moje 100 rzeczy” w którym wypiszę wszytkie moje 100 rzeczy jakie posiadam. Pomysłodawcą i prekursorem tej „zabawy” jest Dave Bruno. Nie ze wszystkimi zasadami spisu Dave-a się zgadzam więc własne podam gdy będę publikował swoją listę.

Samo pozbywanie się rzeczy o dziwo jest bardzo fajnym uczuciem. Jest w pewien sposób wyzwalające. Polecam wam spróbowanie. Nie musicie od razu pozbywać się połowy waszych rzeczy (choć mnie sprawiło to wielką frajdę). Na początek przejrzyjcie jedną szufladę w biurku, zastanówcie się nad każdą rzeczą jaka tam się znajduje. Każda rzecz której się pozbędziecie to jeden krok do łatwiejszego, prostszego życia.
Powodzenia